ΕΠΕΙΓΟΝ

Επείγον: Αίμα και αιμοπετάλια για τον 5χρονο Περικλή Βενέτη. Νοσηλεύεται στο Ν. Παίδων Αγία Σοφία, στον 6ο όροφο του ΚΕΘ, τηλ. 210 2410000.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


ΕΔΕΣΣΑ-ΛΟΥΤΡΑ ΜΠΟΖΑΡ

Ο ΦΟΒΟΣ


Περπατησε στην ακρογυαλια.Ερημια.Βραχια,κοφτερα χαλικια,βαθια γαλαζοπρασινα νερα και γλαροι.Τι φοβασαι?Δωσε ονομα στον φοβο σου.-Δεν εχει ονομα.Ουτε μορφη.Ενα μαυρο σεντονι που το φερνει ο αερας καταπανω μου.Προσπαθησα πολλες φορες να τον εντοπισω.Του εδινα ραντεβου να τον γνωρισω.Να δω πως ειναι.Και οσο τον εψαχνα,οσο τον προκαλουσα,τοσο γινοταν πιο απροσδιοριστος,πιο υπουλος,πιο επιθετικος.Τιποτε δεν ειναι δυσκολο.Φυγε χωρις να κοιταξεις πισω σου.Βουλωσε τα αυτια σου,κλεισε τα ματια σου και φυγε.Μονο προσεξε.Μια στιγμη να κοντοσταθεις και τελειωσες.Η φυγη ειναι ο μονος δρομος απο τον φοβο.Η φυγη ειναι ενας δρομος χωρις στροφες,παιρνεις φορα και τρεχεις.Μην ψαχνεις δεντρο για να ξεκουραστεις.Θα ειναι μια προφαση για να αφησεις τον φοβο να σε τυλιξει.Φτιαξε το δικο σου τοπιο,αυτο που σου ταιριαζει.Μην στηριζεσαι σε κανεναν.Βαλε στοχους και σηκωσε αγκυρα.Ασε την ψυχη σου να γινει χαρταετος και να κανει κοντρα με τους γλαρους.Το βλεμμα γυρναει στην θαλασσα.Γλαροι παντου.Τα κυματα εμοιαζαν με αφηνιασμενα αλογα.Ο αερας αρπαξε τον φοβο και τον ακουμπησε στα σκουρα γαλαζια κυματα.Μακρια .Κατω απο τις φτερουγες των γλαρων που ετρεχαν να ανταμωσουν τον ουρανο.

OI ΞΑΔΕΡΦΕΣ ΚΑΙ Η ΖΥΜΗ


Αναμνησεις που μας κανουν να γελαμε.Πραγματα αστεια.Οπως αυτα που σκαρωσανε οι δυο ξαδερφες στην γιαγια τους.Η μια εκανε τα σχεδια και η αλλη ηταν το εκτελεστικο οργανο.Βαλανε στο ματι την ζυμη της γιαγιας τους.Η γιαγια εκανε εφταζυμα κουλουρια για να τα παει στην εκκλησια.Ολη την μερα παιδευοτανε να φτιαξει αυτην την ζυμη ηθελε τις εγγονες της κοντα της για να την βοηθησουν.Οχι ομως να βαλουνε τα χερακια τους στην ζυμη.-Ελεγε η γιαγια-Κοπανισε το κιμινο, φερτε τα δαφνοφυλλα να τα βρασουμε,τρεις φλυτσανες δαφνονερο θα χρειαστουμε κοριτσια.Μια χουφτιτσα κιμινο,μια χουφτιτσα κολιαντρο.Πιαστε το λαδι,δυο φλυτσανες,οχι γεματες,αλλες δυο ζαχαρη και γαλα.Εφτα αυγα οσα και τα θαυματα του κοσμου.Δυο φλυτσανες αλευρι,λιγο αλατακι και τωρα θα ριξουμε το προζυμι και αρχιζει το ζυμωμα.Εφτα φορες να ανεβει και εφτα φορες να ζυμωθει.Κουραστηκε η γιαγια αλλα σε λιγο θα μοσχοβολαει ο κοσμος,θα ευφρανθουν οι ουρανοι.Παω λιγο να ξεκουραστω εως οτου φουσκωσει ειπε η γιαγια.Και μεινανε οι δυο ξαδερφες και το ζυμαρι.-Φερε το ξυδι,θα τα κανουμε πιο τραγανα τα κουλουρια ειπε η μια.-Φοβαμαι ειπε η αλλη,θα μας δειρει η γιαγια.-Μην φοβασαι,θα φουσκωσουν πιο γρηγορα.Και ριξανε το ξυδι στο ζυμαρι.Ηζυμη εκατσε.Αφρισε  και χυθηκε στο πατωμα.Γεμισε παντου ζυμαρι.Ερχεται η γιαγια.Μονο εγκεφαλικο που δεν επαθε.-Να ξινισει η ζυμη μου ετσι ξαφνικα?Να αφρισει?Τι επαθα η δολια?Ουτε που μπορουσε να φανταστει οτι ηταν εργο των εγγονων της.Γιαγια ειπανε και οι δυο με ενα στομα.Καποιος περασε και ματιασε την ζυμη.