Ευχαριστούμε για την επίσκεψη!!!

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

ΟΙ ΦIΓΟΥΡΕΣ


Δυο φιγουρες.Η μια απεναντι στην αλλη.Η μια με προσωπο ανεκφραστο,τα ματια αδεια που βλεπουν χωρις να κοιταζουν,τα χειλια που καποτε γελουσαν τωρα μια ισια γραμμη.Κοιταζει και δεν βλεπει την μικρη φιγουρα απεναντι της.Το μικρο χερακι απλωνεται.-Πιασε μου το χερι,παρε δυναμη απο μενα και ας ειμαι μικρη.Ασε με να φερω το φως στα ματια σου,το γελιο στα χειλια σου.Δειλα απλωνεται το χερι,να πιασει την μικρη παλαμη αλλα τραβιεται αποτομα σαν το χτυπημα της γροθιας στην κοψη του ξυραφιου.-Ακου αυτα που θα σου πω.Μαθε να ζεις την χαρα,που οταν την εχουμε δεν την καταλαβαινουμε.Την παιρνουμε σαν υποχρεωση της ζωης στο προσωπο μας λες και μας την χρωσταει.Ενω τον πονο...τον πονο τον βιωνουμε απο την κορυφη εως τα βαθυ της καρδιας μας.Η χαρα φευγει κ ερχεται κ πολλες φορες δεν αφηνει τιποτε μεσα μας.Ο πονος ομως και τι δεν μας αφηνει.Να μαθεις να ξεχωριζεις τις επιθυμιες σου απο τα θελω σου.Κουρελιασε το τιποτε.Κανωντας τα χερια της ασπιδα γυρω απο το σωμα της,καθως το φως ακολουθουσε τον ηλιο,στο λυκοφως πηρε το μοναχικο της μονοπατι αφηνοντας πισω της πατημασιες βαθιες,ραγισμα στον τοιχο που αφηνε πισω της.  

4 σχόλια:

Phivos Nicolaides είπε...

Είναι αυτό το άπλωμα του χεριού που δεν το κάνουμε εύκολα, που μας περιορίζει πολλές χαρές στη ζωή μας... Πολύ όμορφο το κείμενό σου. Καλή βδομάδα!

liza είπε...

kαλη σου μερα κ καλη εβδομαδα...Σε ευχαριστω πολυ

Εφη είπε...

γιατι αληθεια την χαρα δεν ξερουμε να την ζουμε; ενω τον πονο τον βιωνουμε ως τα βαθυ της καρδιας μας;
καλημερα Λιζα και καλη εβδομαδα.

liza είπε...

Γιατι αληθεια?Καλημερα κ καλη εβδομαδα Εφη μου...πατριωτακια ειμαστε

Δημοσίευση σχολίου

ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ ΚΑΙ ΕΔΩ